, pdf,   !!!

ΟΙ 40 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ


   

ΟΙ 40 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ

Οι 40 μρτυρες, που μαρτρησαν στην Σεβστεια της Αρμενας το 320, εναι απ τους τελευταους μρτυρες των διωγμν των Ρωμαων αυτοκρατρων εναντον της Εκκλησας. Το μαρτριο τους εναι, θα λγαμε, το κκνειο σμα των μαρτρων των διωγμν της πρτης Εκκλησας. Ας το απολασουμε λοιπν πνευματικ, βσει των ομιλιν που αφιρωσαν σ' αυτ ο Μ. Βασλειος και ο Γρηγριος Νσσης

Α. Μακαρισμς των μαρτρων.

Ας χαρομε για τη μεγλη αυτ ομδα των μαρτρων και ας μακαρσουμε τους μαρτυρες αυτος, λγει ο Μ. Βασλειος σε σχετικ του ομιλα. Διτι, εν ταν υπρχει νας γιος χαρεται και αγλλεται η Εκκλησα, πσο μλλον πρπει ν’ αγλλεται και να χαρει, ταν υπρχει ολκληρη ομδα 40 μαρτρων. Εν εκε, που εναι δο τρεις συγκεντρωμνοι στο νομα του Κυρου, εναι ο Κριος μαζ τους (Ματθ. 18,20), πσο μλλον εναι ταν εναι 40 ολκληροι μρτυρες. Και εν ισχει δηση ενς δικαου ενεργουμνη (Ιακ. 5,16), πσο μλλον ισχει και χει δναμη και αποτλεσμα η δηση 40 αγων.

Εναι μως ανγκη να μακαρζουμε τους μρτυρες και για λγους παιδαγωγικος. ταν τους υμνομε και τους δοξζουμε και τους μακαρζουμε, ττε παρουσιζουμε στο λα του Θεο ινδλματα, πρτυπα, τα οποα εμπνουν και εμψυχνουν τους χριστιανος να ζσουν το ευαγγλιο –ασχτως του πσο σκληρ και μαρτυρικ εναι αυτ– και τους παροτρνουν και τους ενθουσιζουν να τους μιμηθον και να φθσουν στο ψος της αγιτητς τους. Ο μακαρισμς των αγων ουσιαστικ εναι προτροπ προς αρετ. Εναι βωση του μαρτυρου τους και συμμετοχ στον αγνα τους. Αυτς που μακαρζει τον μρτυρα, λγει πλι ο Μ. Βασλειος, καθσταται «μρτυς τη προαιρσει» και κερδζει τον διο μισθ με αυτος, χωρς να υποστε τα μαρτρι τους!!!
Επσης και ο Χριστς λγει στους αποστλους κτι ανλογο· «Ο δεχμενος υμς εμ δχεται, και ο εμ δεχμενος δχεται τον αποστελαντ με». Το να δεχθ και να περιποιηθ τους αποστλους δεν εναι κτι που αφορ αυτος και εναι προς φελς τους μνο, αλλ αναφρεται η συμπεριφορ μου εις τον διον τον Χριστν. Συνεπς η αμοιβ μου η τιμωρα μου θα εναι ανλογη.
Και συνεχζει ο Χριστς· «Ο δεχμενος προφτην εις νομα προφτου μισθν προφτου λψεται, και ο δεχμενος δκαιον εις νομα δικαου μισθν δικαου λψεται. Και ος εν ποτση να των μικρν τοτων ποτριον ψυχρο μνον εις νομα μαθητο, αμν λγω υμν ου μη απολση τον μισθν αυτο (Ματθ. 10,41-42)». Δηλαδ και απλ υποδεχμενος προφτη δκαιο και η αμοιβ μου θα εναι ανλογη και σπουδαα. Διτι θα πρω μισθ προφτου και δικαου, απλς και μνο στηρζοντς τους σε κποια κποιες στιγμς που θα με χρειαστον. Ακμη και να ποτρι ψυχρο δατος να προσφρω, δεν πρκειται να χσω το μισθ μου.

 

Για να καταλβουμε αυτ που λγουν ο Μ. Βασλειος και ο Χριστς μας θετικ, αρκε να σκεφθομε αυτ που λγει ο Χριστς μας στην επ του ρους ομιλα του αρνητικ, τι «αυτς που βλπει γυνακα επμονα, με σκοπ να την επιθυμσει σεξουαλικ, δη χει μοιχεσει μσα στην καρδι του» (Ματθ. 5,28) και φυσικ ως μοιχς θα κριθε απ τον Κριον, ασχτως που δεν απλαυσε και την σωματικ ηδον της αμαρτας. Μοιχεα συνεπς δεν εναι μνο η σεξουαλικ συμπλοκ των σωμτων και η σαρκικ νωση, αλλ και η επιθυμα που καλλιεργεται και αναζωπυρνει, με απτερο σκοπ να φουντσει και να οδηγσει και στην πρξη. Γι’ αυτ ο Μ. Βασλειος λγει «και γυνακα δεν γνωρζω και παρθνος δεν εμαι», γιατ ακριβς θεωρε, επι το αυστηρτερο και αγιτερο, και να λογισμ και μα φευγαλα επιθυμα ως πρξη και ενργεια. Αυτ λοιπν που ισχει για την αμαρτα ισχει και για την αρετ.

Επσης στη κατανηση των σων αναφραμε μας βοηθε και ο 49ος ψαλμς (χωρα 16-20). «Επε ο Θες στον αμαρτωλ? γιατ εσ μιλς για τα δικαιματ μου και βζεις τη διαθκη μου στο στμα σου. Συ μσησες την παιδεα μου και περιφρνησες τα λγια μου. Εν βλεπες κποιον κλφτη συντρεχες μαζ του και συνταυτιζσουν με τον μοιχ. Το στμα σου ασχολθηκε κατ κρο με την κακα και η γλσσα σου μλαγε ντεχνα για δλιους σκοπος. Καθσουν και μιλοσες σχημα για τον αδελφ σου και βαζες με τον τρπο σου σκνδαλο στον υι της μητρας σου». Αν παρατηρσουμε, ο αμαρτωλς, που ελγχει εδ ο Θες, κινεται στο πλασιο της αμαρτωλς ιδεολογας και προπαγνδας. Εν κποιες φορς επσημα και για λγους ιδιοτελες φανεται τι εκπροσωπε το Θε, ουσιαστικ μισε την παιδεα του Θεο και περιφρονε τα λγια του, συνταυτζεται με τους αμαρτωλος και τους στηρζει ψυχολογικ, μιλ και διαφημζει και προπαγανδζει για το κακ, κατηγορε και βζει τρικλοποδι στον αδελφ του. Αυτν τον αμαρτωλ τον σιχανεται και τον αποστρφεται μετ βδελυγμας ο Θες, αν και κινεται στο χρο της θεωρας κυρως και χι της πρξεως.

Το πσο σημαντικ εναι το να συμμετχεις σε κτι ψυχικ, φανεται και σ?αυτ που λγει ο ευαγγελιστς Ιωννης· «ει τις ρχεται προς υμς και τατην την διδαχν ου φρει, μη λαμβνετε αυτν εις την οικαν, και χαρειν αυτ μη λγετε· ο γαρ λγων αυτ χαρειν κοινωνε τοις ργοις αυτο τοις πονηρος» (B?Ιω. 10). Δεν σημανει αυτ η διαγωγ τι δεν τον αγαπμε, αλλ τι δεν συμμετχουμε στο αιρετικ και ψυχοφθρο ργο του. Δεν τον ενισχουμε να κνει τη σατανικ προπαγνδα. Διαφορετικ υποδεχμενοι αυτν, υποδεχμαστε τον διβολο.

Ο αεμνηστος π. Επιφνιος Θεοδωρπουλος εχε απαγορεσει σε κποιον να γνει ιερες, γιατ, ως λακς κι εν δεν εχε στεν σχση ττε με την Εκκλησα, εχε συνοδεσει να συγγενικ του πρσωπο, να κνει κτρωση. Αυτ το θερησε ο αεμνηστος Γροντας ως συμμετοχ σε φνο, αφο χι μνο δεν εξφρασε κποια αντρρηση και δεν προσπθησε να την αποτρψει απ το αμαρτωλ διβημ της, αλλ και την βοθησε να το κνει.

Β. Βος και πολιτεα των 40 μαρτρων.

Τους ρωτνε ποιο εναι το γνος τους κι απαντον το ανθρπινο. Ποιο εναι το νομ τους και απαντον χριστιανς. Δεν δδουν πληροφορες για τη κατ σρκα καταγωγ τους? δεν τους ενδιαφρει και δεν τη δδουν σημασα. Το διο συμβανει και στα λλα συναξρια των αγων. Αν και χουν στην επιγραφ «Βος και πολιτεα του τδε αγου», εν τοτοις για τον βο ελχιστα πργματα λγουν, εν ασχολονται με λεπτομρεια για την πολιτεα, τον τρπο δηλαδ που ζησαν και αγασαν. Αυτς εναι που μας καθιερνει ενπιον του Θεο και χι η καταγωγ, η εθνικτητα, η μρφωση, τα τλαντα και τα ταλντα που χουμε.

Γ. πλα διωκτν «τα θλγητρα και τα φβητρα».

Λγει ο Μ. Βασλειος τι ο διβολος και οι οπαδο του χρησιμοποιον στον αγνα τους κατ των πιστν δο μεγλα πλα? τα θλγητρα και τα φβητρα. Εμες στην εξιστρηση της πολιτεας των μαρτρων δνουμε μεγλη σημασα στα φβητρα. Στους βασανισμος, στα μαρτρια, στους διωγμος. Οι πατρες μως μιλον και για το μαρτριο των ηδονν, για το φοβερ κνδυνο να υποκψουμε στα χδια του διαβλου, να δελεασθομε απ τα πριμ και τα μπνους που δδει, για ν’ απολασουμε τη ζω της αμαρτας. Αυτ εναι ο χειρτερος και ο πρτος διωγμς. νας διωγμς πουλος που δεν φανεται εκ πρτης ψεως.

Ο Αδμ και η Εα δεν χωρστηκαν απ το Θε, γιατ υπκυψαν σε κποιο διωγμ και μαρτριο, αλλ γιατ υπκυψαν στο δελεασμ του διαβλου. Στην επιθυμα να γνωρσουν τη γεση του απαγορευμνου καρπο. Στην επιθυμα να μη χουν και την ελχιστη σκηση. Ο Γρηγριος Νσσης, σε πανηγυρικ ομιλα του στους 40 μρτυρες, τους εξυμνε τι ανεδεχθησαν αντεροι απ τον Αδμ και την Εα. Εκενοι νικθηκαν και ρξανε την ανθρπινη φση στη δουλεα του διαβλου, της αμαρτας και του θαντου, μνο και μνο για τη γεση ενς καρπο. Οι 40 δεν υπκυψαν στα τσα δρα που τους κανε ο διβολος, μσω των συνεργατν του. Χσανε συγγενες, φλους, τις ομορφις της ζως. τσι μπκαν στον παρδεισο, αχρστεψαν το θνατο, ανστησαν την ανθρπινη φση. Στους δελεασμος των τυρννων απαντοσαν? «Μισομε τη δωρε που προξενε ζημι. Δεν δεχμαστε την τιμ που εναι μητρα ατιμας. Αδιαφορομε για τον επγειο βασιλι? ζητομε τον επουρνιο. Μια δξα λαχταρομε? του ουρανο. να φβο φοβμαστε? τον της κολσεως» (Μ. Βασλειος).
Πρπει να τονσουμε τι εν τα φβητρα δεν εναι σε κθε εποχ της εντσεως και της αγριτητας της εποχς των μεγλων διωγμν, που τυρννησαν και καταταλαιπρησαν την Εκκλησα, τα θλγητρα μως εναι πντοτε παρντα, ελκυστικ και επικνδυνα για τους πιστος.

Δ. Τα καλλιστεα της Εκκλησας.

Αλλ και τα φβητρα αντιμετπισαν φοβα οι 40 μρτυρες. Οι δικτες τους βρκανε πρωττυπο και φοβερ μαρτριο. Στην περιοχ ο χειμνας ταν φοβερς. Το κρο τσο, που παγνανε ποτμια και καταρρκτες ακμη. Ο πγος σταματοσε ακμη και την κνηση. Λγει ο Γρηγριος Νσσης τι, ταν θλανε να τον κψουνε, για να προυνε νερ, τον κβανε με φωτι? πως το χαλκ και το σδερο. Τους γυμνσανε λοιπν και τους αφσανε γυμνος λη τη νχτα ν’ αργοπεθανουν.

Και η Εκκλησα βλπετε χει τα καλλιστεα της. Και οι γιοι για να συμμετσχουν σ’ αυτ, γυμννονται (απλυτα σχετικ)· ετε εξ ανγκης, ετε βιαως, ετε κατπιν εντολς του Θεο.

Ο πγκαλος Ιωσφ μεινε γυμνς, ταν η κυρα του, του τρβηξε τον χιτνα του για να τον δελεσει να κοιμηθε μαζ της. Και κενος φυγε γυμνς, αλλ ελεθερος απ την αμαρτωλ επιθυμα (Γεν. 39,12). Ο Αδμ και η Εα ντραπκανε για τη γυμντητ τους μετ την πτση τους. Ο Ιωσφ χρηκε και γμισε ικανοποηση και αθα περηφνεια, που μεινε γυμνς. Η Εκκλησα μας την Μ. Δευτρα ψλλει·  «Δευτραν Εαν την Αιγυπταν, ευρν ο δρκων, δια ρημτων, σπευδε κολακεαις, υποσκελσαι τον Ιωσφ· αλλ’ αυτς καταλιπν τον χιτνα, φυγε την αμαρταν, και γυμνς ουκ ησχνετο, ως ο πρωτπλαστος, προ της παρακος· αυτο ταις ικεσαις Χριστ, ελησον ημς».
Ο Ησαας, γυμνς και ανυπδητος επ τρα χρνια (20ο κεφ.), κατ’ εντολ του Θεο, κρυττε στους Ισραηλτες. Μαζετηκαν τσι οι διεφθαρμνοι Ισραηλτες, να κνουν χζι, και τσι βρκε την ευκαιρα ο προφτης να τους κηρξει τα δοντα. τι δηλαδ οι Αιγπτιοι,  που τους θαυμζαν για τη δναμ τους και προσπαθοσαν να τους χουν συμμχους, θα νικηθον απ τους Ασσυρους και θα οδηγηθον στην αιχμαλωσα γυμνο και ανυπδητοι.
Η Μαρα η Αιγυπτα μεινε κι αυτ γυμν, ταν τα ροχα της φθαρκανε απ τη μακρχρονη σκηση. Κι τσι τη ζωγραφζουν οι αγιογρφοι μας. Μνο που το γυμν κορμ της δεν ερεθζει, δε διεγερει τη σεξουαλικ ορμ, αλλ εμπνει και εμψυχνει τους πιστος να την ακολουθσουνε στη μετνοια, στη νψη, στην σκηση, στην κατ Θε αφιρωση.
Ο Κρις μας γυμνς κι αυτς ανβηκε στο σταυρ, σχετα αν εμες –σεβμενοι το πρσωπ του– τον απεικονζουμε με κποιο ροχο στα για μλη του. Στο συναξρι του ρθρου της Μεγλης Παρασκευς διαβζουμε· «Ζων ει Θες συ, και νεκρωθες εν ξλω, νεκρ γυμν, και Θεο ζντος Λγε». Στη σταρωσ του θυμμαστε τα πθη του και τους ποικλους εξευτελισμος του· δεν πρπει μως να ξεχνομε και τη γμνωση την οποα υπστη, για να ντσει τους απογνους του Αδμ με το κτιστο φως του· το φως το οποο σκπαζε τους πρωτοπλστους πριν τη πτση τους. «σοι εις Χριστν εβαπτσθητε Χριστν ενεδσασθε» ψλλει η Εκκλησα μας τις μεγλες γιορτς και κατ την διρκεια της τελσεως του μυστηρου του βαπτσματος.
Γυμνο θα εμαστε και εμες στην αινια ζω. Γυμνο αλλ ντυμνοι με το κτιστο φως του Χριστο, που θα φωτζει αντ του ηλου την νω Ιερουσαλμ (Αποκ. 21,23).

Ε. Να σωθομε λοι.  

Οι 40 μρτυρες πθο και αγωνα εχαν να σωθον και να νικσουν λοι μαζ. Ενσχυαν ο νας τον λλο λγοντας? «Δριμς ο χειμν γλυκς ο παρδεισος. Αλγειν η πξις, αλλ’ ηδεα η ανπαυσις. Ας περιμνουμε λγο και ο κλπος του Αβραμ θα μας περιθλψει. Μια νχτα θα μας οδηγσει στην αιωνιτητα. Πσοι στρατιτες πεσαν για τον επγειο βασιλα; Πσοι κακοργοι θανατθηκαν για τις αδικες τους; Ας θυσιαστομε κι εμες για τον επουρνιο και για τη δικαιοσνη.  40 μπκαμε, 40 να βγομε». Εχαν ομαδικ γμνασμα, ομαδικ συνεδηση, θλανε και ομαδικ σωτηρα.
Εμαστε να σμα? το σμα της Εκκλησας. Πσοι το ζομε αυτ; Πσοι το νοιθουμε; Πσοι απ εμς επιθυμομε και αγωνιζμαστε χι απλς για μια ατομικ σωτηρα αλλ για την προδο και την προκοπ του σματος της Εκκλησας. Πσοι απ εμς χουμε συνειδητοποισει τι η ατομικ σκηση και απομνωση εναι αρεση; ταν ο διος ο Θες συνιστ ο χριστιανς η χριστιαν σζυγος να μη χωρσει τον πιστο την πιστη σζυγο, μπως και μπορσει να τον (–την) σσει (ΑΚορ. 7,16), τι πρπει να κνουμε εμες που εμαστε λοι πιστο;

Στο τλος βρθηκε νας λιποτκτης. Ο καρδιογνστης Κριος γνωρζει, γιατ και πως φθασε σ’ αυτ το κατντημα. Πντως νας δμιος, που εδε τους αγγλους να φρνουν 40 στεφνια και το να να μνει αδιθετο, τρεξε φωνζοντας ‘εμαι Χριστιανς’ και τσι συμπληρθηκε και πλι ο αριθμς 40, ικανοποιντας τον πθο των μαρτρων να σωθον στο σνολ τους. «φυγε ο Ιοδας και ρθε ο Ματθας».

ΣΤ. Η αξα του μαρτυρου.

Το πρω βγλανε τους μρτυρες παγωμνους και ημιθανες και τους βλανε σε αμξι, γιατ δεν μποροσαν να περπατσουν, να τους πνε να τους κψουν. νας παρπεσε και τον αφσανε ξω απ το αμξι. Και η μητρα του, που παρακολουθοσε τη σκην, πγε και τον βοθησε να πει στο μρος της φωτις, για ν’ αποτελεισει το μαρτριο! Φρθηκε πως η μητρα των Μακκαβαων στην Παλαι Διαθκη, που εμψχωσε και παρτρυνε τα επτ παιδι της να μαρτυρσουν. Εδ φανεται πσο μεγλη αξα και τιμ αποδδανε οι πιστο της Παλαις και της Καινς Διαθκης στο μαρτριο. Το θεωροσανε το κατ’ εξοχ χρισμα και το μεγαλτερο αξωμα που μποροσε να επιθυμσει κανες. Το ψαλμικ «Διλθομεν δια πυρς και δατος και εξγαγες ημς εις αναψυχν» χει απλυτη εφαρμογ και στην περπτωση των 40 μαρτρων.
Τα λεψαν τους τα ρξανε στον ποταμ, για να μη τα προυν οι χριστιανο. Και τσι πτυχαν ν’ αγιαστε λη η φση. ,τι ενργεια κι αν κνει ο διβολος, εν τλει την Εκκλησα δοξζει και ωφελε.

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ
www.pmeletios.com

 


 

.
 
 
 


cars